Jean-Paul ‘Bluey’ Maunick tarafından 1979 yılında kurulan, 1990’ların başında bir anda uluslararası üne kavuşan topluluk Incognito’dan başkası değil. Bugüne kadar 13 stüdyo albümü ve 12 toplama/remiks albüm yayınlayan grup Babylon’da sahne alacak. Grup; Jocelyn Brown, Carleen Anderson ve Kelli Sae gibi ünlü vokalistlere dönem dönem ev sahipliği yaptı. Don’t You Worry Bout A Thing, Still A Friend Of Mine’nın da aralarında bulunduğu sayısız klasik üreten Incognito, Masters At Work, David Morales ve Roger Sanchez gibi dünyaca ünlü isimlerin onlar için yaptığı remikslerle de adından söz ettirmişti. / Serpil Şahin

Sadece tasarımcı defilelerinin olduğu bir organizasyondan kocaman bir moda haftasına dönüşmeye başlayan bir etkinliğimiz var. Konuya alakasız olanlara söyleyelim. Türkiye’nin tek gerçek moda haftası bu, arkadaşlar. Dernekler, markalar, tasarımcılar ve moda eğitimi veren kurumlar sadece bu etkinlikte bir araya geliyor. Lütfen taklitlerinden sakınınız. Konuya dönersek, etkinlik bugün saat 13:30’da, aralarında Simay Bülbül, Özgür Masur ve Zeynep Tosun’un olduğu “Genç Tasarımcılar 1” defilesiyle başlıyor. 16:30’da Gamze Saraçoğlu, 18:00’de Mudo katkılı Argande ve 21:00’de bol ‘celebrity’li Hakan Yıldırım’la buluşuyoruz. / Barış Çakmakçı

Trüby Trio ile tanınan Rainer Trüby, geçtiğimiz senelerde Kruder und Dorfmeister’tan Peter Kruder ile bizleri şereflendirmişti. Bu defa tek başına ancak başka bir kafayla geliyor. Genelde eklektik setleriyle tanınan Trüby; retro, future jazz, house, boogie ve drum and bass’i harmanlayarak her tarza adapte edilebilen müzik icra ediyor. “Yok bu bana yetmedi” diyorsanız Babylon Lounge’da; Jonny Rock, house ve disco serpiştirilmiş ‘Exotique Disco’ adlı setini sunuyor olacak. “Ben hala doyamadım, daha çok partilemek, daha çok har har istiyorum” diyorsanız, çeşitler hala bitmedi. Lounge Üst katta ise Mabbas & Style-ist feat. Mc Jojo Banton ekibi, Britanya soslu breakbeat, dubstep, drum and bass ve rock temalı setleriyle tüm enerjinizi emip sömürmeye geliyor. “E daha yok mu?” diyorsanız iki dakka adam olun yatın zıbarın derim. / Öykü Yavaş

Bugün etkinlikte sıkı parçalardan oluşan ‘hit’ bir liste var. Etkinlik üçüncü gününe Desa ve Eva Gronbach’la başlıyor. Akabinde 16:30’da İdil Tarzi, 18:00’de yurtdışında büyük başarılara imza atan Özlem Süer, 19:30’da dinamik koleksiyonu ve Okan Bayülgen fotoğraflarıyla dikkatimizi cezbeden Mavi Jeans ve 21:00’de ‘Dahil Olma Projesi’yle Bahar Korçan yer alacak. Bu arada bu etkinliklere nasıl gideriz diye üzülmeyin, oldukça sık aralıklarla ‘shuttle’ servisler dönüp duracak. / Barış Çakmakçı

Ghetto klasik bir mekan oldu zaten İstanbul’da, daha da şımararak fenomen haline getiriyor bazı programlarını. Motown Party’de bunlardan biri. Bu sefer Motown’un derininden geliyor kulağımızın pasını silecek olan müzik. Theo Parrish Detroit’den misafir oluyor Ghetto’ya. Efendim biz de misafir olalım ki Ghetto’ya Mr. Parrish’in canı tek başına sıkılmasın değil mi? Sonuç itibariyle “Yolu Ghetto’dan geçen herkesle” değil, yolunu Ghetto’dan geçirecek olan herkesle buluşuyoruz Theo Parrish müziği ile birlikte. Hava güzelleşiyor, aşk kokuyor, LeCool size bu hafta ben tarafından Theo Parrish’i öneriyor. Esen kalın. / Borga Engin

Müziğin ilk notaları. Uzak. İkinci perde. Derinden. Üçüncü. Eşsiz. İçten gelen ağlamaya karışmış mutluluk hissi. Bencillik. Beraberlik. Kemanın tenimizde bıraktığı buruk tat. Gidon Kremer. Dünya çapında dehası, tınısı, melodileri parmakla gösterilip, kıskançlıkla izlenen adam. Zarif yalnızlığıyla ruhumuzdaki eksikleri kapatan müzisyen. Dünyayı dolaşırken İstanbul’a da uğrayacak. Yanında Kremerata Baltica’yla. İş Sanat’ın kapalı kapıları ardında. Yirminci yüzyılda aşk. Hiç bu kadar güzel olmamıştı. / Hazal Yılmaz

Sessiz sinemanın ya da daha yerinde bir tanımla erken dönem sinemanın, belli başlı kalıplarla hafızalarda yer edinmesi, sırf birer belge muamelesi görmeleri kuşkusuz büyük bir haksızlık. Zira diyalogsuz olsa da sesin, şamatanın ve hatta zaman zaman rengin de eksik olmadığı bu filmler, kendilerine has anlatım tarzlarıyla insanı gayet içine alacak bir derya. Erken dönem sinemaya hakkını vermek için de Ernst Lubistch gibi bir ismin o zamanlar yaptığı filmler, ilk elde başvurulacak kaynaklardan. “Erken Lubistch”ler daha konularından itibaren farklı seyir tecrübeleri vaat ediyorlar. Misal bu haftanın Lubistch’i “Oyuncak Bebek”. Aile çizgisini korumaya ant içmiş amcası tarafından evliliğe zorlanan Lancelot, önce bir manastıra sığınıyor. Sonrasında hikaye Lubistch’in sarkastik tonunu belli eden bir seyre giriyor ve dertli Lancelot, amcasını kandırmak için insan boyutlarında bir oyuncak bebekle evlenmiş numarası yapmaya karar veriyor. / Erman Ata Uncu

2009 yılında Montreal Caz Festivali’nde boy gösterdikten sonra 2010 yılı Ocak ayı itibariyle turne programına başlayan James Farm, saksofon üstadı Joshua Redman’ın başını çektiği yepyeni bir proje aslına bakarsanız. Saksofon, bas, piyano ve davuldan oluşan grup geleneksel enstrümanları modern ve yenilikçi bir tarzda kullanarak, oldukça ritmik, melodik ve duygu yüklü bir müzikal dil yaratıyorlar. Doğaçlama ile de renklenen müziklerinde grup rock, soul ve folk gibi janrlardan beslenirken yepyeni lezzetlere de kapı aralıyor. Dinamik bir ambiyans içinde caz ruhunu kuvvetlice damıtan dört müzisyen, bir yandan enstrümanlarına olan hakimiyetin verdiği rahatlıkla oldukça akıcı bir performans sergilerken, bir yandan da birbirleriyle kurdukları iletişim ve ahenkle de dikkat çekiyor. Bu taptaze proje aklımızı başımızdan alan lodoslu günlerde sıcak bir kahve rahatlığını müzikte bulmak isteyen cazseverlere tavsiyemiz olsun. / Okan Aydın

Artık fazla söze gerek yok. Onları tanıdınız; sevdiniz. Yakın markaja aldınız. Milk Gallery & Design Store bu ayın 11’ine kadar sürecek kağıt oyuncaklar sergisine devam ediyor. Her yaptığıyla dişlerimizi sıkmamıza neden olan galeri, şimdi kendisi çılgına dönmüş. Onlarca yetenek bir araya gelmiş ve o çok sevdiğimiz malzemeyi, kağıdı kullanarak yaratıcılıklarını konuşturmuş. Ellemeden nasıl durucaz bakalım? Serginin fotoğraflarını da görmek isterseniz burayı tıklayabilirsiniz. / Barış Çakmakçı

Fahri vatandaşımız Jay Jay Johanson, yine yeni yeniden Türkiye’ye geliyor. Geçtiğimiz aylardaki gelişi hava koşulları nedeniyle gerçekleşemeyen sanatçı, bu kez hiçbir aksiliğe mahal vermeden Ghetto sahnesinde sevenleriyle bir araya gelecek. Yayınladığı son albümü “Self-Portrait” ile duygusallığından taviz vermeden yine başucu şarkıları yaratan Johanson, bu gece hem yeni hem de eski sevilen şarkılarını birbiri ardına seslendirecek. Türk dinleyicisinin dinlemekten asla vazgeçmediği isimlerin başında gelen Jay Jay Johanson, klişe deyimle ‘soğuk kış günlerinde içinizi söylediği duygu yüklü şarkılarla ısıtacak’. Carlsberg’in sponsorluğunda Urban Bug organizasyonuyla gerçekleşecek gecenin after party bölümünde ise ‘Geleceğin Sasha’sı’ olarak gösterilen DJ Marc Vedo’ setin başında olacak. / Zeynep Okyay

Oyuncuların arasında gözlerim Will Smith’i aradı ama itiraf edeyim her filmde “yalnız adam” olmasından sıkılmaya başlamıştım. Muhtemelen Denzel Washington’dan daha iyisi bulunamazmış. Yönetmen Hughes kardeşler şimdilik pek ünlü sayılmaz ama “Tanrının Kitabı” sonucunda ünlenecekleri garanti. Küresel bir felaketin yaşandığı Amerika’da kurtulan bir avuç insan aslında o kadar da şanslı değildir. Mad Max serisini hatırlatan bir dünyada hayatta kalmak kolay değildir. Ve tabii ki insanlığın kurtuluşunun sırlarını barındıran kitabı korumak da kolay olmayacaktır. Denzel’i severiz, Mila Kunis için de yıllardır anneme yalvarıyorum “Şu kızı bana isteyelim diye”… Bu aralar kıyamet sonrası senaryoları popülerleşti mi bana mı öyle geliyor? / Tolgay Karabulut

“Made in Europe” da, “Bornova Bornova” da çıkışsız genç karakterlere gerçekçi yaklaşımlarıyla, buna uyum gösterecek, bildik seyrin dışında ilerleyen, sarsıcı bir dil kurma amaçlarıyla şimdiden son dönem Türk sinemasında ayrı birer yerdeler. Bu iki filmin yönetmeni İnan Temelkuran, tam kendine uyan bir etkinliğin, “Filmini Kap Gel”in konuğu. Katılımcıların istedikleri formatta çektikleri bir filmi diğer katılımcılarla ve seansın yönetmeniyle beraber seyrettikleri etkinliğe de amatör ruhuna hale getirmeyen, meramını dile getirmek için farklı yöntemlerin peşine düşen, İnan Temelkuran gibi bir yönetmen yakışır. / Erman Ata Uncu

Etkinlikte son gün. “Genç Tasarımcılar 2” defilesiyle açılıyor bu seansımız. Aralarında Özlem Kaya, Gül Ağış ve Günseli Türkay’ın olduğu heyecan verici yetenekler var. Seneye kendilerini özel defilelerde bekliyoruz. Gün içinde Deniz Mercan, BNG ve AVVA çıkıyor karşımıza. Saat 18:00’de geçtiğimiz IFW’de ilk defilesini yapan Mehtap Elaidi, 19:30’da Perwoll sponsorluğunda Hatice Gökçe’nin erkek kreasyonları ve son olarak saat 21:00’de Hakan Yıldırım for Koton yer alacak. Kapanıştan sonra yeni sezon çalışmalar için kollar sıvanacaktır hiç kuşkusuz. / Barış Çakmakçı

Karısından boşanmış, bu zamana kadar çocuklarıyla yakın ilişkiler kurmayı becerememiş baba. Frank Goode. Öncelikleri: çalışmak, para kazanmak, ailesine bakmak. İhmalleri: düğün, mezuniyet, doğum günleri. Kaçınılmaz son: tatilde gelemeyeceklerini bildirmek için arayanlar. Durum: çocuklar gelmiyorsa baba onları ziyarete gitmeli. “Everybody’s Fine” kayıp zamanlar, samimiyet, yalnızlık, mesafe, torunlar, aile üzerine hüzünlü bir film. / Hazal Yılmaz

Metin Güçlü, ruhun perdesini açınca “HİÇ” kalıyor geriye. Ressam, sergisine koyduğu addaki bu üç harfi öne çıkarmış. Açma şu perdeyi, eyleme viran… Perde, şairin dediği gibi “evinin küçük dili”yse, evin sesi soluğuysa, aman elleşme uçuşsun… Resmindeki kontrast ve renk zenginliği Güçlü’nün güçlü karakteristiği. Ama şu ruh meselesi bir çilekeş soru gibi duruyor. The Truman Show’daki Jim Carrey misali, “HUH”. Eyvah, duvar çıktı karşıma! “Hiç”, içerde mi kalıyor, dışarda mı? Hiç’i tanımak da tanımlamak da zor. Çocuk haber vermiş, “baba uçak geçiyoo”, “elleşme uçsun!”. Kâr amacı gütmeyen bir galeri olan Ekavart, eğitime destek veriyor. Benim ruhumu bu açıyor! / Aslı Bekdik

Siyah uzun elbisesinin derin yırtmacından uzun ve güzel bacakları gözüküyor. Bilekleri ince. O yüksek topukların üstünde çok zarif bir şekilde onu kollarında adeta uçuran güçlü ve yakışıklı partnerine sonsuza kadar eşlik edecekmiş gibi bir bakış fırlatıyor, fonda tabii ki Astor Piazzolla. Piazzolla’nın eserlerini yorumlamak ve modern tango müziğinin Türkiye’deki temsilcisi olmak üzere bir araya gelen Piazzolla Project ise, yaşatacağı duygularla bedenimizin terbiyesini bozmak için hazırlanıyor. Eğlence ve tutku. İkisi bir arada! / Nur Demir

Kayıtdışı tasarım haftası 08-13 Şubat 2010 tarihlerinde YTÜ Mimarlık Fakültesi’nde gerçekleşiyor. Bir açıkoturum havasında gerçekleşen tartışmalar, hiyerarşiye izin vermeyen bir yapıda yürütülen atölyelerde, farklı disiplerden gelen kişilerin kuram, performans ve araştırma biçiminde fikir alışverişinde bulunmalarına imkan tanıyor. Atölyeler ve gece etkinlikleri ve tartışmaların bu yılki teması ‘doku[n’. Dokunmak eleştirinin olasılıklarına dair bir kavram biçiminde irdeleniyor ve çoğu disiplinde dokunmanın yoksunluğuna değinerek iktidar odaklı söylemlerin eleştirisinde dokunma kavramına dokunduruyor. / Nükte Parlaöz

Pek çok uluslararası sergide yer almasının yanı sıra İstanbul, Ankara ve Yesemek’te düzenlenen karma sergileriyle de hatırlayabileceğimiz Hollandalı sanatçı Roeki Symons ‘No Side Effects’ adlı sergisiyle Pg Art Gallery’de izleyicilerle buluşuyor. Sanatçının, günlük hayatın karmaşasında ıskalanan küçük detayları kendine has anlatım diliyle sunduğu bu sergide enstalasyon, fotoğraf, resim gibi farklı disiplinlerdeki anlatım biçimlerine rastlamak mümkün. Suyun içine gömülü bedenini ilaç paketlerindeki haplarla simgeleştirdiği fotoğraflarıyla modern dünyanın kaosunda ilaçlardan medet uman insanlara gönderme yapan Symons, yan etkisi olmadığını iddia ediyor olsa da keyif verici madde kapsamındaki bu sergiyi yasaklanmadan gidin görün diyoruz efendim. / Özkan Erdem

Yüzünüz biraz asık, hayatınızda yolunda gitmeyen şeyler mi var? O zaman işte ilacınız burada. Denizaltında Altı Tahammülfersa, isim olarak ilgi çekse de oyunda atacağınız kahkahaları anlatmak için yeterli değil. Başından sonuna hareketli olan bu oyun, yüzünüz en asık halinde olsa bile ağzınızı kulaklarınıza vardıracak kadar eğlenceli. Jilet fabrikasına doğru yol almadan önce hepsi birbirinden sıra dışı ve farklı mürettabatı ile yola çıkan “Dübür Bey” adlı denizaltıda olanlar gerçekten akıl almayacak kadar komik. Mürettebatın karşılarına çıkan olaylar karşısında izleyicilerine kahkaha bombardımanı vaat ediyorlar. Kısaca geçen seneki performansıyla da ödüle layık görülen Denizaltında Altı Tahammülfersa, İstanbul Kraliyet Tiyatrosu’nun adına yakışan bir komedi… / Güren Gürsel

Oldu mu kısa ve öz olacak. Ne o sayfalar boyu bir ağacın yaprağını tasvir eden kitaplardan, ne de iki oyuncudan birinin ağzından bir cümle çıkacak diye 20 dakika beklenen “sanat filmleri”nden hazedebiliyorum. Bu sebeple kısa filmler her zaman beni cezbetmiştir. Tam da benim gibileri kendisine çekecek bir etkinlik var şehrimizde. Çok çok genç ve ödüllü yönetmen Amirali Navaee, Metafor adı altında iki kısa film gösterimi gerçekleştiriyor. Az zamanda büyük işler başarma konusunda iddialı olan bu sanatçı, bu iki film boyunca verdiği mesajlarla, biz daha ne olduğunu anlamadan bizi çarpıp geçeceğe benziyor. / Gökcen Aygenç

Hayvanat bahçeleri, hiç tasvip etmediğim, içimi burkan alanlardır. Ama çocukken Atatürk Orman Çiftliği Hayvanat Bahçesi’ni gezmeyi çok severdim. Çünkü hayvanları bir arada görebileceğim başka yer yoktu, malum. Ne kadar bakımsız bir ortamda olduklarını anlamaya da aklım yetmiyordu muhtemelen. En çok, sinirlenip tükürmesi için saçma sapan hareketler yaptığım lamalara bayılırdım. Bir de kımıldayacak diye bekleyip durduğum su aygırına ve yerdeki otları koparıp yedirdiğim beyaz tavşanlara. Juan Erlich de bir doğa ve hayvansever belli ki. Sanatçı, Arjantin’in doğasını ve hayvanat bahçelerini fotoğraflamış. Artane, bu fotoğraflara yer verdiği Animalities sergisinde, boktan dünyamızı güzelleştiren hayvanlarla bir buluşma ayarlıyor bizim için. Ben de bu yazıyı, 25 Aralık 2009’da tam 18 yaşında ölen huysuz ve tatlı kedime adıyorum. / Gökçe Gökçeer

Aramızda kilometreler olsa da, pek bir benimsedik Uzakdoğu mutfağını. Benimsemek ne kelime sindirdik, sindirdik. Şöyle şeyler duymayanımız kalmadı heralde: “Ben nigiri söyledim yan taraftan”, “Ben Japon mutfağını daha çok seviyorum”, “Chicken katsu köri’de indirim varmış”… En çok vuranı da gece acıkmaları için Çinli büfelerin de yarışa girmesi. Nişantaşı’nın yeni mekanı Quick China da ziyadesiyle doyurucu yeni bir restoran. Aslen Ankaralı. Ama İstanbul’un orta yeri Nişantaşı’nda güzel de bir yer açtılar. Hani şu Taksim dolmuşlarının sokağında. Titizler, temizler ve hepsinden önemlisi cana yakınlar. Sigara balkonları da cabası. / Tunç Korçan

Tanrı “Pizza”yı korusun. Her şeyden vazgeçip ondan vazgeçemeyenlerin sayısı tıpkı benim gibi yüzlerle hatta binlerle belki onbinlerle ifade edilebilir. Bir de lezzetli oldu mu tadına varılmaz bu meretin. Havyar Sokak’ta pizza severleri şimdi tehlikeli bir nokta bekliyor. Çünkü bir kez denediniz mi asla vazgeçemeyeceğiniz “ızgara pizza”larıyla Kort hizmetinizde! İncecik çıtır çıtır hamuru parmak ısırtan bu pizzalar gerçekten bağımlılık yaratacak cinsten. Üstelik çeşit çeşit. Huzur veren rahat bir tasarımla hazırlanmış Kort’u ziyaret etmeden önce midenizde bol bol yer açın. Çünkü bu boşluğa çok ihtiyacınız olacak. Afiyet olsun! / Sarp Dakni

Madonna’nın vücudunu nasıl şekle soktuğunu öğrendiğimde, Pilates henüz bu kadar yaygın değildi. Sonradan çığ gibi büyüyen bu metot, tüm dünyada yüksek bir mertebeye ulaştı. Benim gibi ne kadar özense de konuya hakim olamayanlar içinse, tarihin derinliklerindeki yerini aldı. Sorun elbette Pilates’te değil. “Denge”nin ve nefes “kontrol”ünün ön planda olduğu birtakım hareketler yapmak, benim için imkansızla eşdeğer. Mind Soul Works, tıpkı benim gibi anca koşu bandında yürümeyi becerebilenleri ve yerlerde ıkına sıkına mekik çekenleri değil, vücutlarını Pilates’le şekle sokup sağlıklı yaşamayı hedefleyen azimli insanları bekliyor. Rom, bosu ve kickbox derslerinin de verildiği Mind Soul Works, iş hayatından yorgun düşen bedeninize gün yüzü göstermeniz için ideal bir fırsat. / Gökçe Gökçeer

İstanbulumuz ‘Avrupa Kültür Başkenti’ titrini alalı beri tartışmalar bir kenarda sürsün. İyimser yanından bakacak olursak, sevdiğimiz – gönül verdiğimiz şehrimizle ilgili bir şeyler de yapılıyor olması hoş tabii. Bize de paylaşacak malzeme çıkıyor. Başarılı endüstriyel tasarımcımız Yeşim Bakırküre ve grafik üstadımız Bülent Erkmen’in dokunuşlarıyla yeni kimliğine bürünen Kahve Dünyası da bu seneyi değerlendiriyor. Oldukça şık ve sportif karton kahve bardakları ve çikolata kutuları serisiyle katılıyor bu sürece. Lezzet zaten herkesçe malum. Bir de bu kutularla denemekte fayda var. Obsesif koleksiyonerlerdenseniz, gelecekte güzide parçalardan biri olabilir. / Barış Çakmakçı