Avrupa’nın güneydoğu ucundaki kentin sakinleri olarak güneybatı ucundaki kenti daha yakından tanımak ister miyiz? Elbette isteriz. Portekiz’in yüzünü Atlas Okyanusu’na çeviren başkenti Lizbon, Sakıp Sabancı Müzesi’ndeki bu serginin baş kahramanı olarak sizlerle buluşmayı bekliyor. Müzenin Calouste Gulbenkian Vakfı’yla işbirliği içerisinde gerçekleştirdiği sergide Joao Vaz, Adriano Sousa, Carlos Bothelo ve Sarah Affonso gibi Portekizli sanatçıların 19. yüzyıl sonu ve 20. yüzyıl başında yaptığı çalışmalara yer veriliyor. Tarih boyunca kültürleri, dinleri, uygarlıkları ve kıtaları birleştiren Lizbon’un İstanbul’la arasındaki ortak noktalar da sergide vurgulanıyor. Portekiz kültürünü yansıtan şiir ve müzik gecelerinin de takip edilebileceği sergi, gidip göremeyenlere solumaları için Lizbon’dan bir miktar okyanus havası getiriyor. Kültürlerarası bağlarını güçlendirmek isteyenler için eşsiz bir çağrı… / Arda Savcı

Gençlere desteğimiz sonuna kadar. Her zaman, her yerde. Bir araya geliş nedenleri de sanat ve tasarım oldu mu, ayrıca öpüp başımıza koyuyoruz kendilerini. Son olarak İstanbul Bilgi Üniversitesi Reklamcılık Bölümü öğrencilerinin yıl içinde ürettikleri çalışmalardan oluşan “astralsantral” sergisi dikkatimizi cezbetti. Gidenlerin sözüne uyduk, keyifle ayrıldık. Gidemeyenlere de son bir duyuralım istedik. Son gün 3 Temmuz dostlar./ Tunç Korçan

Dikkat dikkat bu bir ilk! 2008 yılında ilk albümü yayınlanan Cenk Erdoğan Trio ile Hollanda’nın en hatırı sayılır kadın saksafoncularından Tineke Postma İstanbul Caz Festivali kapsamında ilk kez bir arada konser verecekler. Kendilerinden haberdar olmayanlara şöyle birer dipnot verelim. Cenk Erdoğan Bilgi Üniversitesi Müzik bölümünü birincilikle bitirmekle kalmayıp “Berklee College of Music” ve “Queens College of Music”e davet edilerek buralarda çalışmalar düzenleyen ve konserler veren genç yeteneklerden birisi. Türkiye’nin ünlü caz müzisyenleriyle çalışan Erdoğan’ın uzmanlığıysa perdesiz gitar. Issız Adam, Bıçak Sırtı, Yol Arkadaşım gibi film ve dizilere de müzikler yapmış. Postma’ya gelince, ikinci albümü ”For the Rhythm” ’in ABD jazz listelerinde 3 hafta boyunca ilk 20’de yer aldığını söylemek yetiyor da artıyor galiba. Haydi buyrun Nardiz Jazz’a. / Başak Paşalı

Küçücüktük ufacıktık… ITT Schaub Lorenz marka miniminnacık teybimize takardık bir Modern Talking kasedi, sonra başlardık oynamaya. Tek kelime İngilizce bilmeyen küçücük kızlar ordusu olarak, oynadıkça oynar uydurdukça uydururduk. Adamlar adeta bir hit fabrikasıydı. Her yeni gelen bir öncekini unutturur, kasetler döner dururdu. Grubun beyni Dieter Bohlen pek çirkindi. Ama solist Thomas Anders kız gibi güzeldi. Boynundan “Nora” kolyesini hiç çıkarmaz, müzik dergilerine boy boy poz verirdi. Hepimiz Nora’ya gıcık olurduk ama Thomas’ı sevmekten de vazgeçmezdik. Bunca sene sonra Suada, işte Thomas Anders’ı retro temalı bir parti kapsamında ağırlıyor. Şimdi biz o eski kızlar ekibi yine toplanıyor ve çığlık çığlığa bağırmaya hazırlanıyoruz! “Şeeeri şeeeeri leeeeeeydi!” / Nil Kovacı

Koşun, toplanın, bir miktar değil sadece; yükseklere, daha yükseklere zıplayın… Slovakya doğumlu, saygıdeğer punk rock grupları Good Reason ve Mystery Of 19th October mükemmele yakın konserlerini vermek üzere İstanbul’a hatta ve hatta Kemancı’ya geliyorlar… 3 Temmuz gecesi zıplamanın, hoplamanın bini bir para olacağı gibi her iki Slovak punkın da kulaklarımızın pasını sileceğini garanti ederim. Bu arada punk grubu ve saygıdeğer gibi kelimeler aynı cümlede olmuyormuş… / Borga Engin

Kristin Scott Thomas’ın dönem filmlerinde rol alma sıklığına bakıp da onu işin kolayına kaçan aktrisler arasına koyanlar, bir de ‘Il y a longtemps que je t’aime’i görmeli. Oyuncu, bu sene Altın Küre kazanmasına vesile olan yapımda, hazırdan yiyemeyeceği tarzda bir karakteri canlandırıyor. Thomas’ın rolü, seneler önce kızını öldürdüğü için hapse atılan ve yeni salıverilen Juliette Fontaine. Yani güdülerini çözmenin çok zor olduğu bir kişilik. / Erman Ata Uncu

Dile kolay… sahnelerde 30 yıl, sadece bu sayıya saygı duysak bile yeterli aslında ama iş Joe Jackson olunca saygıdan fazlasını hakediyor. Amerika Birleşik Devletleri’ne gidip Yeni Dünyalıları İngiliz punk’ı ile tanıştıran isimlerden biri olan Joe Jackson şimdi sigarasıyla, piyanosuyla ve bizi mest edecek sesiyle evimizin yanı başına geliyor. Joe Jackson, bizleri yeni seslerle tanıştıran Caz Festivali kapsamında toplumsal eleştirileriyle ve mizah yüklü sahne performansıyla hayatımızı yaşanılır kılacak bir gece daha yaşatacak bizlere… / Borga Engin

Bu sene üçüncüsü düzenlenecek olan Global Gathering İstanbul, house, techno ve trance meraklılarını gerek görsel gerekse işitsel anlamda tatmin etmek için çağırıyor. Müziği bıraktıklarını açıklayıp 5 senelik bir aradan sonra yeniden birleşen efsanevi İngiliz ikili Orbital, techno’nun has elemanı Carl Cox, progressive house müziğin yetkin ismi Mark Knight, scratching konusunda ağızları bir karış açık bırakan genç yetenek James Zabiela, Fransız house müziğinin harikası Sebastien Leger ve geleceğin Armin van Buuren’i olarak lanse edilen Menno de Jong, Global Gathering kapsamında kendilerini tattıracaklar. Ayrıca FG 93.7 DJ’lerininde pikapların başında olacağı bu adrenalin patlaması yaratacak gecenin keyfini, tüm bir senenin acısını çıkartırcasına yıldızların altında yaşayın. / Öykü Yavaş

Kıpır kıpır bir tempoyla görücüye çıkan, hem yazın sıcak ve kavurucu iklimini anarşistçe değiştirecek hem de Romanya’yı ayağınıza kadar getirecek asi bir oyun var sahnelerde. Bizden duymuş olmayın ama muhteşem bir yazar olarak anılan Gianina Carbunariu’nun en beğenilen oyunu ‘Stop the Tempo’. Geç yaştaki karakterlerin hayatlarına odaklanan ve devrim sonrası süreçte Romanya’da yaşanan hızlı dönüşümü, gözle görülebilir bir yere, çok sevdiğiniz tiyatro sahnesine taşıyan oyun aynı zamanda çok sevdiğiniz parçalar eşliğinde servis ediliyor. Temposu bir an bile düşmeyen bu oyunu kaçırmayın./ Cemil Sobacı

Düzenlediği sergilerle İstanbul güncel sanat ortamına taze bir soluk getiren Outlet/İhraç Fazlası Sanat sezon sonu sergisi “Telaşa Mahal Yok” ile karşımızda. Militarizmin gölgesinde yaşanan hayatları anlatan sergi, t-shirt tasarımlarından canlı bomba figürlerine, üst aramasına seanslarından F16 silüetlerine kadar birçok enteresan çalışma içeriyor. Sinematik geçişlerle renklendirilen sergide, dans içerikli enstalasyonlarla duvara yansıtılan siluetlerin gazete haberlerinden kesilmiş savaş mağdurlarına mı, videoda dans eden gençlere mi ait olduğu belirsizleşirken; yaşamın bağdaşamayacak taraflarının farklı sebeplerle aldıkları benzer şekiller somutlaşacak, iyice kafanızı karıştıracak. Baş döndüren bu serginin mide bulandırmadığını hatırlatıyor, önerdikçe öneriyoruz. / Özkan Erdem

Sanat ve tasarımı açık havaya, sizi de pazar pazar alışverişe çıkaran Paz-Art bu ayın son pazarında yine kuruluyor. Tophane tramvay durağında inip yokuşu çıkın ya da Cihangir’den Tophane’ye iner gibi yapın, beyaz tenteleri göreceksiniz… Paz-art’ın ellinin üzerindeki standına yiyecek-içecek satılanlar da dahil. Roma Bahçesi, mimari açıdan bir “iç bahçe” olduğundan, biz bize bir alanı ve tabii buradaki dokunun korunmasını üstlenen Cihangir Güzelleştirme Derneği var olsun. Hem dostlar hem Cihangir’in püfürtülü manzarası bir arada… / Aslı Bekdik

1982 Altın Palmiye sahibi ‘Yol’, çekildikten yıllar sonra 2000’de yasağı delip de Türkiyeli seyirciye ‘bahşedildiğinde’ yıllar sonra beyazperdede görme fırsatı doğmuştu. Şimdi dokuz sene sonra ‘Yol’u ikinci kez büyük perdede görebiliriz. Beyoğlu Sineması’ndaki Yılmaz Güney toplu gösterimi vesilesiyle. Sadece ‘Yol’ değil, ‘Arkadaş’, ‘Duvar’ ve Yılmaz Güney’in elinin değdiği, Yeşilçam tarihinde milat konumundaki birçok film de cabası. / Erman Ata Uncu

Belki blues ve Latin rock’tan pek haz etmeyişimden, belki de sadece ilgisizliğimden, Santana’yla 1999’daki Supernatural albümüyle haşır neşir olmaya başladım. Bunda, Matchbox Twenty’nin solisti Rob Thomas’la birlikte seslendirdiği “Smooth”un her yerde günde ortalama 500 kez çalmasının da etkisi olmuştur muhakkak. Neyse, 1947 doğumlu Meksikalı gitaristin popçularla işbirliği böyle başladı ve Wyclef Jean’den Steven Tylor’a geniş bir yelpazede devam etti. Tabii, Grammy’lerin hem Latin hem de “beyaz” olanlarını toplamaya başladı. Bu hikayeyi neden anlattığımız malum. Santana, 6 Temmuz’da İKSV organizasyonuyla Turkcell Kuruçeşme Arena’da “gitarını konuşturacak.” Konserde çalacağı parçalar arasında Maria Maria, Oye Como Va, Corazon Espinado ve pek tabii ki, Smooth gibi bazılarımızın çoktan baymış olduğu klasikler de var. Yine de, gidip kulağımızın pasını almakta fayda var. / Nalan Yenigün

Giderek kendimi bir kısırdöngünün içinde bulmaya başladım. Kısa bir süre içinde bu size Tayland sinemasından üçüncü bahsedişim olsa gerek. Adamlar çaktırmadan sinema salonlarını ve DVD player’larımızı ele geçirmeyi sürdürüyor. Korku ve gerilim temasının içine komediyi yedirmeyi ne kadar sevdikleri malum. Bu hafta gösterime giren “Alone” bir gerilim/komedi filmi. Karakterimiz Pim, kocası Vee ile birlikte Tayland’dan Kore’ye taşınır. Ancak aniden gelen bir telefonla annesinin rahatsızlandığı ve dönmeleri gerektiği söylenir. Eh tahmin edersiniz ki tuhaf olaylar zinciri Pim’in Tayland’a dönmesiyle başlar. Kendini bir yap-boz’un içinde bulan Pim, geçmişinden anıları parça parça yerleştirmeye başlar. Ve birden bir ikiz kardeşi olduğunu hatırlar. Devamı size en yakın sinema salonunda. İyi seyirler. / Sarp Dakni

Fotoğraflarını ilk gördüğünüzde şaşırtıcı derecede Anastacia’ya benzediğini farkedeceksiniz. Saçları, gözlükleri, bakışları, duruşu… Pes doğrusu. Ancak yaptığı müziğin Anastacia ile zerre kadar alakası yok. Uluslararası İstanbul Caz Festivali’nin bu şeker konuğu Melody Gardot’dan başkası değil. Blues, caz, akustik folk ve Latin çizgisinde ilerleyen dahiyane müziği de en az kendisi kadar zarif. Aslında korkunç bir trafik kazası geçirmiş olan Melody, bu kötü anıyı unutmanın yolunu elbette müzikte bulmuş. Eleştirmenlerin Norah Jones ve Madeleine Peyroux ile kıyasladıkları ses tonu dört dörtlük. Caz dünyasının bu yeni ve gencecik yıldızını alkışlamak için Esma Sultan Yalısı’ndan daha iyi bir alternatif olabilir mi? / Can Togayhan

Sütümüzü almaya devam ediyoruz. Bizi kastıran tüm nosyonları bir kenara bırakıp arada Galata’ya inen yokuştaki Milk’e uğrayıp iki üç taze sanatçının işini yerinde gördük mü vuruyoruz kalsiyumun dibine. Milk Gallery & Design Store’un vizyona giren yeni sergisi de Bora Başkan, Gökhan Okur, Ufuk Atan, Merve Morkoç ve Ayşe Küçük gibi isimlerin çalışmalarını bir araya getiriyor. Malum, bu işler yazmayla çizmeyle olmuyor. Uğramalı, yerinde tecrübe etmeli. Ziyadesiyle doyurucu./ Barış Çakmakçı

Devşirme sektörünü tekelinde bulunduran Fransızlar’ın Cezayir’i işgali ve askerlerinin halka yaptığı işkenceleri konu alan film L’ennemi intime, 3 Temmuz’da sinemaseverlerle buluşuyor. Halen Cezayir’in işgalinde olan Kabil’de geçen, belgesel niteliğindeki filmde, Cezayir savaşında bizzat yer alan Fransız askerlerinin tanıklıklarına ve anlatımlarına yer veriliyor. Dram ile aksiyon arasında gidip gelen bu film, katledilen sivilleri, yakılan köyleri ve savaşın acılarını net biçimde anlatmasının yanı sıra Fransa adına savaşarak kendi soydaşlarını öldüren Cezayirliler’in çelişkilerini de hatırlatıyor. Askerlerin en büyük düşmanın kendileri olduğunu fark etme yolundaki adımlarına eşlik etmek isteyenlere ve tarih meraklılarına şiddetle tavsiye ediyoruz. / Özkan Erdem

Albümdeki resimlere bakıp bakıp anacak şeyler bulan melankoliklerden misiniz, bilemiyorum. Ama İstiklal Caddesi’nin ve Asmalımescit kalabalığının arasına açılmış, keyfe kaçan ufak bir cep var. Pictures & Stories bir süre önünden geçenleri şüpheye düşürten, sonra da müdavimi yapan miniminnacık bir yer. Yemekler kıvamında, dostluklar sıkı fıkı, ikram saygıdeğer. Akşamları rezervasyon da başlamış. Kazandık mı yine yeni bir mahalle kahvesi kendimize. / Barış Çakmakçı

Yolu Çanakkale’den geçenler, Adatepe Zeytinyağı Fabrikası’nı görmüştür. Bu fabrikanın aslında iki hikayesi var. Bir zamanlar Rumlar’la Türkler’in mutlu mesut yaşadığı Adatepe Köyü’nün en güzel kızıymış Refika. Ardından, Birinci Dünya Savaşı’nda yaşanan düşmanlık ve çatışmalar gelmiş. Rivayet o ki, Refika mübadele sırasında Sakız Adası’na yerleşmiş ve Yunanistan’ın ilk güzellik kraliçesi olmuş. Adatepe zeytinyağlarının öyküsüyse, dört arkadaşın Refika’nın izini sürmesiyle başlıyor. Eski bir sabunhaneyi restore ederek kullanıma açan dört ortak, üst katı da geleneksel zeytinyağı üretim tekniklerini gösteren bir müze haline getiriyor. Ortakların, başta eşe dosta verdikleri zeytinyağları, önce İstanbul’un birçok iyi restoranında kullanılmaya başlıyor, şimdi de Beyoğlu’nda açılan yeni dükkanda satışa sunuluyor. Köyüne, zeytinyağı şişelerinin üzerindeki güzel resmiyle dönen Refika da, artık İstanbullu oluyor… / Nalan Yenigün